Skip to main content

సంఘటితమైన సమాజము యొక్క ఆవశ్యకత

 ఒక  ఉప్మా కథ చెబుతాను వినండి.

100 మంది పిల్లలకు హాస్టల్‌లో ప్రతిరోజూ ఉప్మా వడ్డిస్తారు. 100 మంది విద్యార్థుల్లో 80 మంది విద్యార్థులు మాకు వేరె టిఫిన్ కావాలి అని వార్డెనుకు ఫిర్యాదు చేశారు.

కానీ, అందులో 20 మంది విద్యార్థులు తమకు ఉప్మా తినడం ఆనందంగా ఉంది అన్నారు. 80 మంది విద్యార్థులు ఉప్మా కాకుండా వేరే ఏమైనా కావాలి అని కోరుకున్నారు.

ఒక నిర్ణయానికి రావడానికి చాలా గందరగోళంతో, వార్డెన్ ఓటింగ్ ఏర్పాట్లు చేశాడు.ఇప్పుడు ఏ టిఫిన్‌కు మెజారిటీ లభిస్తుందో, ఆ టిఫిన్ తయారు చేయబడుతుంది.

ఉప్మా కోరుకున్న 20 మంది విద్యార్థులు వెంటనే ఓటు వేశారు. మిగిలిన 80 మంది విద్యార్థులలో వారి అభిరుచి ప్రకారం ఇలా ఓటు వేశారు.

18: మసాలా దోస

16: ఆలూ పరోటా & పెరుగు

14: రోటీ & కూర

12: బ్రెడ్ & వెన్న

10: నూడుల్స్

10: ఇడ్లీ సాంబార్

కాబట్టి, ఓటింగ్ సరళి మరియు మెజారిటీ ప్రకారం చివరికి ఉప్మా కొనసాగించబడింది.

పాఠం ఏంటి అంటే: మన జనాభాలో 80% మంది  స్వార్ధపూర్వకంగా, విభజించబడి చెల్లాచెదురుగా ఉంటే, 20% వాళ్లే మనలను శాసిస్తారు.

ఏదైనా అర్ధం అయ్యిందా..

Comments

  1. హిందువులకు కనువిప్పు కలిగించే కథ ఇది

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

జలియన్ వాలాబాగ్ ఉదంతం (13/04/1919) జరిగి నేటికి 103 యేండ్లు.

పిచ్చిపట్టినట్లు రెచ్చిపోయి ప్రభుత్వమే వేలాది అమాయక జనాన్ని పిట్టల్లా కాల్చి చంపిన కనీవినీ ఎరుగని కిరాతకం, కరకు ఆంక్షల ఇనుప తెరలు దాటి బయటి ప్రపంచానికి తెలియడానికి చాలా రోజులు పట్టింది. గజగజ వొణుకుతూ వెనక్కి వచ్చిన బండ్ల వారి ద్వారా చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలకు దారుణ దుర్వార్త ఆ రాత్రే తెలిసిపోయింది. ఘోరాతిఘోరాన్ని విన్న వారికి ఆ రాత్రి కునుకు లేదు. వారి గుండెలను పిండిన వేదనకు అంతులేదు.  అది...... 13 ఏప్రిల్ 1919, వైశాఖి పర్వదినం. పంజాబీలకు అతి ముఖ్యమైన పంటల పండుగ. దీపావళి, హోళీల్లాగే వైశాఖినీ హిందు, సిక్కు తేడా లేకుండా, కులభేదం పాటించకుండా అందరూ కలిసి కోలాహలంగా జరుపుకుంటారు. ఎప్పటిలాగే ఆ ఏడూ ఎక్కడెక్కడి పల్లెల వారు బండ్లు కట్టుకుని అమృతసర్ చేరారు. కొత్త బట్టలు బొమ్మలు కొనిపెడుతూ, స్వర్ణ దేవాలయం దర్శించి, ఊరి బయట పెద్ద మేళాలో ఆటపాటల్లో పాల్గొంటూ జనం దిలాసాగా ఉన్నారు.  ఇది ప్రతి ఏడూ మామూలే. కానీ ఈసారి ఏదో చెప్పరాని వెలితి. ఊరివాళ్ల మొగాల్లో ఆందోళన. వాతావరణంలో ఉద్రిక్తత.  నాటికి నాలుగు రోజుల ముందు రౌలట్ చట్టాలకు వ్యతిరేకంగా శాంతియుతంగా ఆందోళనను పురికొల్పిన సేఫుద...

గాలి మేడలు

         నేను సివిల్ ఇంజనీరింగ్ చదివే రోజుల్లో ..బోలెడన్ని కలలు కనేవాడిని. నా టాలెంట్ కి మంచి కంపెనీలో ఉద్యోగం వస్తుందని...లక్ష జీతం...బంగ్లా...కారు ఇస్తారు అన్నవి ఆ కలలు.         అయితే డిగ్రీ అయిపోయి ఉద్యోగ ప్రయత్నాలు చేయడం మొదలు పెట్టినప్పుడు వాస్తవాలు తెలియడం మొదలు అయింది.       ఎక్కడికి వెళ్ళినా పది..పన్నెండు వేలు జీతం ఇస్తామన్న వారేగాని..నా టాలెంట్ కి తగ్గ జీతం ఇచ్చే వాళ్లు తారసపడలేదు.       కూలీ పనులు చేసేవారికి కూడా రోజుకు కనీసం అయిదు వందలు ఇస్తున్నారు.అంటే నెలకు పదిహేను వేలు.అటువంటిది ఒక ఇంజినీర్ కి పది వేల జీతం నాకు అవమానకరంగా అనిపించింది.        అందుకే కనీసం యాభై వేలు ఇవ్వనిదే ఉద్యోగంలో చేర రాదని నిర్ణయం తీసుకున్నాను.         అలా రెండేళ్లుగడిచిపోయాయి.ఇప్పుడు ఇంటర్ వ్యూ కి వెళ్తే రెండేళ్లు ఖాళీగా ఎందుకు ఉన్నావని అడుగుతూ రిజెక్ట్ చేయసాగారు.           ఇప్పుడు నేను పాతిక వేల జీతానికి సిద్ధపడ్డాను. అయితే ఆ మాత్రం ఇచ్చేవాళ్ళు కూడా గగనమయ్యారు. ...

స్వర్గంకన్నా మిన్న నా జన్మభూమి - స్వామీ వివేకానంద

సోదరా ! 'భరతభూమియే నా అత్యున్నత స్వర్గం. భారతదేశ శ్రేయస్సే నా శ్రేయస్సు' అని పలుకు. రేయింబవళ్లూ ఈ వాక్యమునే స్మరించు. నీవు భారతీయుడవని గర్వించు.  'అజ్ఞుడైన భారతీయుడు, నిరుపేదైన భారతీయుడు, బ్రాహ్మణ భారతీయుడు, చండాల భారతీయుడు... వీరందరూ నా సోదరులే' అని ఘోషించు. 'భారతీయుడు నా సోదరుడు, భారతీయుడు నా ప్రాణం, భారతదేశపు దేవదేవీ జనమే నా దైవము, భారత సంఘమే నా  బాల్యకాలపు ఊయల, నా యౌవనకాలపు క్రీడావనం, నా వార్ధక్యపు వారణాసి - నా పుణ్యలోకం' అని ఉన్నత స్వరంతో సగర్వంగా ప్రకటించు.