Skip to main content

ఆలోచించండి ఓ అమ్మ, నాన్న

 ఆలోచించండి ఓ అమ్మ, నాన్న

తల్లిదండ్రులు అలోచించి సరియైన నిర్ణయము తీసుకోవలసిన సమయము ఇది. ఎంసెట్ పరీక్ష పూర్తి అయి ఫలితాలు కూడా వచ్చిన సందర్భంలో ప్రతి తల్లి తండ్రి సరియైన దిశలో అలోచించి తమ పిల్లల భవిష్యత్తు బాగుండేలా ఒక నిర్ణయము తీసుకోవాల్సిన సమయము ఇది.

ఇంజనీరింగ్ విషయము లో చాల మంది తల్లిదండ్రులు అయోమయం లో కొట్టుమిట్టాడుతున్న సమయము ఇది. ఏ బ్రాంచ్ తీసుకోవాలి, ఏ కాలేజీ ఎంచుకోవాలి అనే అయోమయ పరిస్థితుల్లో అటు పిల్లలు మరియు తల్లిదండ్రులు ఉన్నారు.

ఇంజనీరింగ్ చదివించాలి అనుకోవడమే మొదట మనము తీసుకున్న మంచి నిర్ణయము. అందులో ఏ బ్రాంచ్ తీసుకున్న, సరియైన కార్యాచరణ వేసుకుని దానిని అమలు పరుస్తూ నాలుగు సంవత్సరాలు చదువు పైన ద్రుష్టి పెట్టి, చదువుతో పాటుగా సాంస్కృతిక, సామజిక మరియు సాంకేతికపరమైన  కార్యక్రమాలలో చురుకుగా పిల్లలు పాల్గొనేలా ప్రోత్సహించవలసిన బాధ్యత తల్లిదండ్రులదే. ఒక మంచి కాలేజీ లో సీట్ రాగానే తల్లిదండ్రులుగా మీ బాధ్యత తీరినట్లు కాదు. నిశితముగా వాళ్ళని గమనిస్తూ వాళ్ళ అడుగులు ఎటువైపు పడుతున్నాయో చూస్తూ వారు సరియైన దిశలో వెళ్లేలా మార్గదర్శనం చేయవల్సిన బాధ్యత కూడా తల్లిదండ్రులదే. 

నాలుగు సంవత్సరాల సమయములో మావాడు ఎలా చదువుతున్నాడు, పరీక్షలు ఎలా రాస్తున్నాడు, వివిధ కార్యక్రమాలలో ఎలా పాల్గొంటున్నాడు, వాడు చేస్తున్న స్నేహము ఎలా ఉంటుంది అని గమనించాల్సిన బాధ్యత కూడా తల్లిదండ్రులపైన ఉన్నది.

ఇక ఇంజనీరింగ్ కోర్సుల విషయంలో తల్లిదండ్రుల ఆలోచనా విధానము చాలా బాధను కలిగిస్తున్నది. పలనా కోర్సు చేస్తేనే ఇంజనీరింగ్, పలనా కాలేజీ లో చదివితేనే ఇంజనీరింగ్ చదివినట్లు అనే మానసిక స్థితికి వచ్చేసారు. పిల్లాడిని చేర్చే కాలేజీ గురించి ఆలోచించడము లో తప్పులేదు కానీ ఈ కోర్సు చేస్తేనే ఇంజనీరింగ్ చదివినట్లు అని అనుకుంటున్న విధానము సరియైనది కాదు.

ఇంజనీరింగ్ లో చేరే విద్యార్థులు అందరూ ఓకే కోర్సులో చేరితే మున్ముందు పిల్లల భవిష్యత్తు ఎలా ఉంటుంది, ఆ పిల్లలను ఆధారము చేసుకున్న ఈ సమాజము, దేశము పరిస్థితులు ఎలా ఉంటాయో కూడా ఒకసారి ఆలోచించాలి.

పిల్లవాడు ఏ కోర్సు తీసుకున్నప్పటికీ అందులో అతని ప్రతిభాపాటవాల మీద అతని భవిష్యత్తు ఉంటుంది, కానీ అతను తీసుకున్న కోర్సు అతని భవిష్యత్తును నిర్ణయించదు. అతను తీసుకున్న కోర్సులో తరగతి గదిలో అతను అందరికన్నా భిన్నముగా ఎలా ఆలోచిస్తున్నాడు, కొత్త కొత్త విషయాలపైన అతను జ్ఞానము ఎలా సంపాదిస్తున్నాడు అనేదాని మీద పిల్లాడి భవిష్యత్తు ఆధారపడి ఉంటుంది.

కాబట్టి ఇవన్నీ దృష్టిలో పెట్టుకుని ఏ కోర్సు చేసిన ఒకే రకమైన విలువ ఉంటుంది అని గుర్తించి పిల్లల భవిష్యత్తు నిర్ణయిస్తారు అని ఆశిస్తున్నాను.


తరిగొప్పుల రాజారామన్న

అసిస్టెంట్ ప్రొఫెసర్ 



  

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

జలియన్ వాలాబాగ్ ఉదంతం (13/04/1919) జరిగి నేటికి 103 యేండ్లు.

పిచ్చిపట్టినట్లు రెచ్చిపోయి ప్రభుత్వమే వేలాది అమాయక జనాన్ని పిట్టల్లా కాల్చి చంపిన కనీవినీ ఎరుగని కిరాతకం, కరకు ఆంక్షల ఇనుప తెరలు దాటి బయటి ప్రపంచానికి తెలియడానికి చాలా రోజులు పట్టింది. గజగజ వొణుకుతూ వెనక్కి వచ్చిన బండ్ల వారి ద్వారా చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలకు దారుణ దుర్వార్త ఆ రాత్రే తెలిసిపోయింది. ఘోరాతిఘోరాన్ని విన్న వారికి ఆ రాత్రి కునుకు లేదు. వారి గుండెలను పిండిన వేదనకు అంతులేదు.  అది...... 13 ఏప్రిల్ 1919, వైశాఖి పర్వదినం. పంజాబీలకు అతి ముఖ్యమైన పంటల పండుగ. దీపావళి, హోళీల్లాగే వైశాఖినీ హిందు, సిక్కు తేడా లేకుండా, కులభేదం పాటించకుండా అందరూ కలిసి కోలాహలంగా జరుపుకుంటారు. ఎప్పటిలాగే ఆ ఏడూ ఎక్కడెక్కడి పల్లెల వారు బండ్లు కట్టుకుని అమృతసర్ చేరారు. కొత్త బట్టలు బొమ్మలు కొనిపెడుతూ, స్వర్ణ దేవాలయం దర్శించి, ఊరి బయట పెద్ద మేళాలో ఆటపాటల్లో పాల్గొంటూ జనం దిలాసాగా ఉన్నారు.  ఇది ప్రతి ఏడూ మామూలే. కానీ ఈసారి ఏదో చెప్పరాని వెలితి. ఊరివాళ్ల మొగాల్లో ఆందోళన. వాతావరణంలో ఉద్రిక్తత.  నాటికి నాలుగు రోజుల ముందు రౌలట్ చట్టాలకు వ్యతిరేకంగా శాంతియుతంగా ఆందోళనను పురికొల్పిన సేఫుద...

గాలి మేడలు

         నేను సివిల్ ఇంజనీరింగ్ చదివే రోజుల్లో ..బోలెడన్ని కలలు కనేవాడిని. నా టాలెంట్ కి మంచి కంపెనీలో ఉద్యోగం వస్తుందని...లక్ష జీతం...బంగ్లా...కారు ఇస్తారు అన్నవి ఆ కలలు.         అయితే డిగ్రీ అయిపోయి ఉద్యోగ ప్రయత్నాలు చేయడం మొదలు పెట్టినప్పుడు వాస్తవాలు తెలియడం మొదలు అయింది.       ఎక్కడికి వెళ్ళినా పది..పన్నెండు వేలు జీతం ఇస్తామన్న వారేగాని..నా టాలెంట్ కి తగ్గ జీతం ఇచ్చే వాళ్లు తారసపడలేదు.       కూలీ పనులు చేసేవారికి కూడా రోజుకు కనీసం అయిదు వందలు ఇస్తున్నారు.అంటే నెలకు పదిహేను వేలు.అటువంటిది ఒక ఇంజినీర్ కి పది వేల జీతం నాకు అవమానకరంగా అనిపించింది.        అందుకే కనీసం యాభై వేలు ఇవ్వనిదే ఉద్యోగంలో చేర రాదని నిర్ణయం తీసుకున్నాను.         అలా రెండేళ్లుగడిచిపోయాయి.ఇప్పుడు ఇంటర్ వ్యూ కి వెళ్తే రెండేళ్లు ఖాళీగా ఎందుకు ఉన్నావని అడుగుతూ రిజెక్ట్ చేయసాగారు.           ఇప్పుడు నేను పాతిక వేల జీతానికి సిద్ధపడ్డాను. అయితే ఆ మాత్రం ఇచ్చేవాళ్ళు కూడా గగనమయ్యారు. ...

స్వర్గంకన్నా మిన్న నా జన్మభూమి - స్వామీ వివేకానంద

సోదరా ! 'భరతభూమియే నా అత్యున్నత స్వర్గం. భారతదేశ శ్రేయస్సే నా శ్రేయస్సు' అని పలుకు. రేయింబవళ్లూ ఈ వాక్యమునే స్మరించు. నీవు భారతీయుడవని గర్వించు.  'అజ్ఞుడైన భారతీయుడు, నిరుపేదైన భారతీయుడు, బ్రాహ్మణ భారతీయుడు, చండాల భారతీయుడు... వీరందరూ నా సోదరులే' అని ఘోషించు. 'భారతీయుడు నా సోదరుడు, భారతీయుడు నా ప్రాణం, భారతదేశపు దేవదేవీ జనమే నా దైవము, భారత సంఘమే నా  బాల్యకాలపు ఊయల, నా యౌవనకాలపు క్రీడావనం, నా వార్ధక్యపు వారణాసి - నా పుణ్యలోకం' అని ఉన్నత స్వరంతో సగర్వంగా ప్రకటించు.